Over Mieke

Kunstenaars_MiekeArtist statement:

‘Ik hak (levensgrote) mensfiguren uit hout, maar werk ook in brons.
De lichaamstaal van mensen is een enorme inspiratiebron voor mij. Ik probeer vooral het kwetsbare moment te pakken te krijgen waarop mensen even verstild in gedachten verzonken zijn.
Ik werk expressief, met een ruwe toets; de sporen van kettingzaag en beitels blijven zichtbaar in de huid van het beeld.

 

Over Mieke:

Voor Mieke Heitling is lichaamstaal een enorme bron van inspiratie.
Vooral het moment waarop mensen zich onbespied wanen geven ze via hun lichaamstaal onbewust een kijkje in hun ware gevoelens. Om dergelijke intense beelden te kunnen maken moet je je wel open kunnen stellen voor mensen en dicht bij jezelf kunnen blijven. Mieke houdt nadrukkelijk niet van bewust geposeerde of behaagzieke poses.

Kenmerkend voor haar beelden zijn stevige, monumentale vormen en krachtige richtingen en vlakken. Van welk materiaal het beeld ook is, het heeft altijd een ruwe toets en een uitgesproken handschrift. In hout blijven de sporen van kettingzaag en beitels zichtbaar; in brons en klei ervaar je de kracht waarmee het geboetseerd is en daardoor heeft het die kenmerkende, expressieve huid.

Het werken in hout vindt Mieke prachtig omdat het een natuurproduct is. Zo’n boom heeft al een heel leven achter zich en dan mag zij het een tweede leven als beeld geven. Bovendien is hout eigenlijk zo gewoon dat we er bijna helemaal geen oog meer voor hebben. En om van dat gewone weer iets heel bijzonders te maken ligt haar na aan het hart. Ook is het fijn dat het volume van het beeld al aanwezig is op het moment dat je er aan begint. Dat is ook wel eens lastig, want het proces begint met een shovel en via de kettingzaag eindigt het bij steeds kleinere beitels en gutsjes. Michelangelo zei al dat je het overtollige er alleen nog maar af hoefde te halen (hij zei er overigens niet bij dat je uiteindelijk meer afval dan beeld hebt…)

Voor Mieke is het van belang dat haar beelden voor zichzelf spreken; ze wil er liever niet een hele uitleg bij geven hoe we het moeten interpreteren. De toeschouwer zelf krijgt de ruimte om de eigen gevoelens en herinneringen op een beeld te projecteren. Daardoor gaan de beelden een intens contact aan met de toeschouwer. Dat is ook de reden dat de beelden geen suggestieve titels mee krijgen.

Mieke volgde haar beeldhouwopleiding aan de Klassieke Academie in Groningen, ze vindt het fantastisch om met die ambachtelijke, klassieke tools hedendaagse kunst te maken die midden in de samenleving staat.

In juni 2017 deed zij eindexamen aan de Klassieke Academie.
Deze 5-jarige opleiding werd afgesloten met een expositie in de Martinikerk in Groningen.

De volgende docenten hebben bijgedragen aan het vullen van haar gereedschapskist:
Anita Franken, Jon Gardella, Pepe Grégoire, Natasja Bennink ,Henk Slomp, Xandra Donders, Anne Woudwijk, Eddy Roos, Rob van der Kleij, Harm van Weerden, Thom Puckey, Martin Borchert, Gosse Dam, Peter Hiemstra, Andrijana Martinovic en Gert Sennema (die vooral het vuurtje voor het werken met hout deed ontvlammen).

Vermelding in de Kunstkrant van nov/dec. 2018:

 

Dé Krant van Tynaarlo kwam in oktober 2018 langs voor een interview:

Twee jaar geleden afgestudeerd, inmiddels exposeert ze door heel Nederland

Omrop Fryslân interviewde mij tijdens de Open stal route in Oldeberkoop 2018.
Hierbij de link naar het item:

https://www.omropfryslan.nl/nieuws/829802-video-open-stal-oldeberkoop

http://www.galeriebonnard.com/kunstenaar/mieke-heitling/

Galerie Bonnard

Mieke Heitling

Het werk van Mieke viel ons twee jaar geleden op tijdens een expositie waar studenten van de Klassieke Academie voor beeldende kunst aan meededen. Een prachtig bronzen beeld van een werkpaard trok meteen onze aandacht. Alles klopte.

Handschrift

Toch was het niet ‘het kloppen’ wat de aandacht trok. Het handschrift van de beeldhouwer was te zien, goed te zien, en toch deed het geen afbreuk aan de anatomie. Indrukwekkend werd het daardoor des te meer.

Bij haar afstuderen dit voorjaar zag ik haar afstudeerwerk. Iets heel anders dan de knol die we twee jaar geleden zagen. Mieke liet, naast haar bronzen en gebakken beelden, houten beelden zien. Vrouwen, portretten, een meisje en een jongetje.

Allemaal raak!

Allemaal heel handschriftelijk. Ook bij het houtkappen is Mieke niet bang om te laten zien dat het materiaaleen structuur heeft. Noesten, splinters, aanzetten van de beitels, ze zijn zichtbaar. En ook hier wordt het beeld daardoor erg sterk. Na haar eindexamen is Mieke meteen weer aan het werk gegaan. Achter het huis liggen boomstronken klaar voor weer nieuwe beelden. In haar atelier zijn beelden van tijdens haar studie te zien, beelden in was waaraan ze nog aan het werk is, en beelden waar een deel al van is weggekapt. Mieke is goed in staat op meerdere fronten tegelijk bezig te zijn. Hierdoor ontstaat een afwisselende collectie. Volgend jaar in september zal Mieke deelnemen aan een expositie met twee kunstschilders. Dan zal er meer van haar werk te zien zijn. Nu tonen we van Mieke twee prachtige houten beelden van twee vrouwen. Wij stellen ons voor waar deze beelden terecht zullen komen.

Waar we zeker van zijn is dat een ruimte door de beelden een bijzonder sfeervol karakter zullen krijgen.

(foto van Mieke door: Floor Sudowe)

Tekst op de site van Galerie Bonnard in Nuenen, september 2017

 

Klassieke berichten juni 2017

Krant A-Kwartier Groningen juli 2017

Dorpsklanken Eelde mei 2017